Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde

Quantum-Bayesianisme

NTvN 85-03

Het maartnummer is uit!

Periodieke systemen

Het periodiek systeem van chemische elementen werd 150 jaar geleden door Dmitri Mendelejev ingevoerd. Ongeveer vijftig jaar later volgde de overgang naar een fysische verklaring die echter pas honder jaar later in het systeem van elementaire deeltjes van het standaardmodel met het higgsboson zijn voltooiing vond. Lees er alles over in het maartnummer van het NTvN. Illustratie: Welcomia | Dreamstime.com.

Vorige Volgende

Artikel

Quantum-Bayesianisme

Gepubliceerd: 1 februari 2019 13:00

Gebaseerd op het zogeheten theorema van Bayes is in het begin van de 21ste eeuw een nieuwe interpretatie van de quantummechanica ontwikkeld, die claimt alle paradoxen te kunnen oplossen. De prijs daarvoor is echter (te?) hoog.

Auteur: Herman de Lang.

Drie stromingen in de kansrekening
In de waarschijnlijkheids- of kansrekening kan men drie stromingen onderscheiden: klassiek, frequentistisch en Bayesiaans. De klassieke of symmetrische methode ontstond in de 17e eeuw uit het werk van Blaise Pascal, Pierre de Fermat en Christiaan Huygens [1], de vaders van de kansrekening. Daarbij werd bij n mogelijke uitkomsten op grond van symmetrieoverwegingen aan iedere uitkomst eenzelfde kans 1/n toegekend. Zo is de kans om een bepaald aantal ogen bij het werpen van een dobbelsteen te gooien 1/6, om een bepaalde kaart uit een kaartspel te trekken 1/52. (De kansrekening vond namelijk zijn oorsprong in het dobbelspel!) De klassieke methode is gebaseerd op de natuurlijke symmetrie van het probleem. De kans om bij het dobbelen een bepaald aantal ogen te gooien heeft te maken met de natuurlijke zeskantige symmetrie van de dobbelsteen. Het wordt echter lastig bij problemen waarbij zo’n natuurlijke symmetrie ontbreekt.

Lees het volledige artikel in het februarinummer van het NTvN.