Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde

"Het is een soort schatgraven"

NTvN 85-01

Het januarinummer is uit!

DNA dichtritsen en knippen met CRISPR-Cas9

Het Cas9-eiwit speelt een belangrijke rol in het immuunsysteem van bacteriën, maar kan ook ingezet worden voor genetsiche manipulatie. Het eiwit kan DNA ‘openknippen’ en er veranderingen in aanbrengen. Om deze techniek veilig te kunnen gebruiken is een goede voorspelling belangrijk van waar een Cas9-gRNA het genoom zal knippen. Lees er alles over in het januarinummer. Illustratie: Jennifer Doudna.

Vorige Volgende

Artikel

"Het is een soort schatgraven"

Gepubliceerd: 1 januari 2019 13:00

Inka Locht werkt als natuurkundige bij NS. Daar draagt zij bij aan het optimaliseren van onderhoud aan treinen. Sinds enkele jaren is het mogelijk om data van sensoren uit treinen en in infrastructuur realtime uit te lezen en centraal op te slaan. Uit de berg gegevens probeert Locht problemen te voorspellen en voorkomen.

Auteurs: Esger Brunner en Marieke de Boer.

Op Utrecht Centraal Station, verscholen tussen de winkels, lopen we een smalle gang door en komen we uit bij de receptie van een NS-kantoor. Niet veel later ontmoeten we Inka Locht, natuurkundige en sinds april 2017 werkzaam voor NS. Haar kantoor zit op de vierde verdieping en kijkt uit over het complexe spoor, waar het een komen en gaan is van treinen. Ze werkt er op de afdeling NS-techniek, voor onder meer onderhoudsmanagement aan treinen. “De groep waar ik werk heet Maintenance Development. Dat betekent dat mijn groep zich bezighoudt met ontwikkelingen van het onderhoud,” vertelt Locht.

Het is heel wat anders dan haar afstudeeronderzoek in Nijmegen waar ze theoretisch werk deed aan fononen in grafeen en haar promotieonderzoek aan de Universiteit van Uppsala in Zweden. Ze deed daar onderzoek naar de elektronenstructuur in zeldzame aardmetalen. In de meeste metalen zitten elektronen netjes verdeeld, waardoor de eigenschappen van deze materialen goed te modelleren zijn met behulp van de density functional theory. Zeldzame aardmetalen kennen ook een gelijkmatige verdeling van elektronen, behalve in de laatste schil. Daar zijn elektronen juist gelokaliseerd, waardoor aardmetalen met moeilijkere methodes moeten worden beschreven. Lochts onderzoek ging over de vraag hoe moeilijk een methode moet zijn, die zo veel mogelijk kan beschrijven zonder onnodig ingewikkeld te worden en zonder onnodig veel aannames te doen.

Lees het volledige interview met Inka Locht in het januarinummer van het NTvN.