Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde

Aan het strand, stil en verlaten

Een steen in het zand met een merkwaardig patroon op een strand in Portugal.

NTvN 84-07

Het julinummer is uit!

Lichtende nachtschemering

In het julinummer een artikel over lichtende nachtschemering. Deze lichtende nachtschemering ging gepaard met het verschijnen van lichtende nachtwolken in het schemeringssegment.

Een polarisatie-effect voor het ongewapende oog

Brewsters donkere vlek in een slootje bij laagstaande zon.

Vorige Volgende

Artikel

Aan het strand, stil en verlaten

Gepubliceerd: 3 juli 2018 12:32

Op een strand van Portugal lag deze steen, omringd door een merkwaardig patroon. Het woord interferentie drong zich direct op. Maar hoe dan? De lange zijde rechts liep evenwijdig aan de kustlijn. Had het patroon iets met de zee te maken? De steen lag echter te hoog om bij vloed onder te spoelen. Zeewind dan? Waarschijnlijker. Ik schat de lengte van de steen – ik ben geen Minnaert en ben vergeten dat precies te meten – op minstens 13 cm.

Opvallend vond ik het ontbreken van het patroon aan de bovenste ‘kopse’ kant. De vorm van de steen moest ermee te maken hebben. Was het misschien zo dat die twee koppen als coherente trillingsbronnen konden worden opgevat? De eigenlijke golf is dan de wind die een dubbel obstakel tegenkomt, vergelijkbaar met een watergolf in een meertje die een dubbele paal treft. De kuil ontstond blijkbaar door de vele buiken aan loef- en lijzijde. Of heb ik het mis?

Louis Mathot

Heeft u een plausibele verklaring voor dit verschinsel? Stuur haar dan op naar ntvn@ntvn.nl.